Absorpcja atomowa (AAS) stanowi metodę analityczną służącą do oznaczania stężenia pierwiastków w roztworach lub próbkach stałych. Roztwory te mogą być organiczne, nieorganiczne lub stanowić mieszaninę, a całkowite stężenie pierwiastków w roztworze lub próbce może zostać określone.
AAS została opracowana na początku XX wieku jako metoda pomiaru stężenia atomów metali w roztworach. Technika ta została opracowana przez Edwarda Nicholsa i Roberta Nicholsa na Uniwersytecie Harvarda w 1920 roku, ale dopiero pod koniec lat 40-tych XX wieku AAS stał się powszechnie stosowany w zastosowaniach przemysłowych. Metoda ta opiera się na zasadzie, że próbka może być podgrzewana do utworzenia rozpylonej pary, która następnie jest przepuszczana przez płomień. Para absorbuje światło z płomienia i można zmierzyć widmo długości fali. Absorpcja światła przez każdy pierwiastek w roztworze lub próbce wytwarza wzór widma charakterystyczny dla danego pierwiastka. Metoda analizy opiera się na zasadzie, że gdy próbka zawierająca dany pierwiastek zostanie napromieniowana światłem o określonej długości fali, zmieni się poziom energetyczny elektronów w atomie. Różnica między tymi dwoma energiami może być wykorzystana do określenia stężenia pierwiastków w roztworze. Więcej informacji można znaleźć na tej witrynie https://www.tegal.pl/absorbcja-atomowa-galwanotechnice/.
